Çınar Altı Çaycısı

Lümpen Entelejensiya Kavramına Giriş (Dönüşen, Başkalaşan Bireyler)

Posted in Medya Kaşarlanması, Toplumsal by krasotkin on 30/07/2011

Kabuğuyla yiyenlerdensen ortadan bölsen yeterliydi.

Dün ordu komuta kademesinin istifa etmesi üzerine Taraf’ın kullandığı başlık şu olmuş: “Daha Karpuz Kesecektik”. Kendilerinden de bu beklenirdi diyemeyeceğim, ancak demek ki bu beklenirmiş. (-di’li ve -miş’li geçmiş zaman kipleriyle değer yargılarının sorgulanabileceğini bu başlık sayesinde öğrenmiş oldum.)

Üniversite ikinci sınıfta severek alıp okuduğum Cumhuriyet gazetesini okumayı bırakmamın bir sebebi vardı. Okul ana kapısı önünde içinde bulunduğum küçük bir olay yüzünden bir kırılma anı yaşamıştım. Taraf gazetesi ile özellikle anayasa referandumu ve genel seçim öncesi tarafgir duruşlarını görmem neticesinde minimumda, ağır aksak süren ilişkim de bugün itibariyle nihayete ermiş bulunuyor.

Üç senedir cesaretle, azimle, kararlılıkla sürdürülen bir savaşın sonunda gelen “zafer çığlığı” bu kadar çiğ, düzeysiz ve lümpence olmamalıydı. Özveriyle, kahramanca atılan “savaş naralarının” sonundaki çığlık bu olmamalıydı sevgili Taraf.

Son iki yüz senedir hep proleterlerin, yani işçi sınıfının lümpenliği üzerinde duruldu. Halbuki günümüzde değişim ve dönüşüm o kadar hızlı ki, birçok şey Gregor Samsa’nın bir gecede böceğe dönüşmesinden daha hızlı başkalaşabiliyor. Gelin görün işte entelejensiyamızın 0’dan 100 km’ye 5,9 saniyede çıkabilen spor otomobil süratinde lümpene dönüşebilme kudretini. Garibim Gregor korkusundan, utancından yatağın altına saklanıyordu. Bizim lümpene dönüşen entellektüellerimiz, haşmetmeab gazetecilerimizin özgüvenleri gariban Gregor’un aksine tavan yapmış durumda. Hem kanınızı emip, hem de kulağınızın dibinde vızıldayan sivrisinek gözü karalığına sahipler. Bu bahsettiğim dönüşüm de öylesine hızlı ki, bir sabah kalktığımda ben de kendimi bu eleştirdiğim, nefretle iğrendiğim adamlar gibi bulmaktan ciddi ciddi endişe eder hale geldim.

Emre Aköz gibi, Engir Ardıç gibi, Rasim Ozan gibi, Nagehan Alçı gibi hiçbir derinliği, düşünsel estetiği olmayan insanlar memleketin fikir hayatına yön verir pozisyona geldiler. Bu kadar kısa sürede Takvim, Posta, Star toplumu oluverdik. Taraf gibi başta saygı duyduğum basın organları da Gregor Samsa’nın akıbetini yaşamaktan kurtulamadılar. Tabii böcek olmayı kendi iradeleri dahilinde kabul ettiklerinin ayrımını koyabilmek gerek.

Kabul etmek lazım; öyle bir çağın içine girdik ki böcek olan hep kazanıyor, ihya ediliyor. Hah, bu arada unutmadan, neden ayrıldı bilmiyorum ama Taraf’ın, Rasim Ozan’ı Takvim’den derhal geri alması gerekliliğine inanıyorum. Çocuğun bütün potansiyelini açığa çıkartabileceği bir mecra haline dönüşmüşlerken bunu her iki tarafın menfaati için yapmalılar.

Reklamlar
Tagged with: , , ,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: