Çınar Altı Çaycısı

1gb Ram ile Upgrade Edilmis Laptopa Mektup

Posted in Şöyle Böyle by krasotkin on 28/12/2008

Bugün mutlu bir gün, bugün kutlu bir gün…

Seni aldığım ilk günden bu yana, sahip olduğun 256 mb ramin yetersiz olduğunu, üzerine ram takviyesi yapmanın adeta İslamın beş temel şartından biri gibi bir şart olduğunun farkındayım. Evet, her uygulamada, her oyunda bunun zaruri bir ihtiyaç olduğunu gayet açık görebiliyorum bebeğim. Ama nasip bugüneymiş, kısmet bugüneymiş.

Dört sene, dile kolay tam dört sene, kah photoshopuylan, kah dreamweaverıylan, kah power directoruylen anneni defaten üzdüm, incittim; kimi zaman kahır gözyaşlarını sessizce içine akıttı, kimi zamansa yanaklarından akisler çizdirerek yüzünden koyverdi. Bu kadar acının, çektiğin zulmün çaresinin topu topu 512 mblik bir ram olduğunun farkında değilmiydim sanıyorsun. Dedim ya sana lanet olası ilk paragrafta, evet farkındaydım. Ama serde tasarruf etmek var, serde Devlet Bahçeli tabiriyle ekönömi var; bunun da makrosu var, mikrosu var. Açlık sınırının 255 lira olduğu ülkeye ihraç edilmişsin, senin o cücük beynin bunu farketmez. Senin ızdırabını ortadan kaldırmak için verdiğim para az mı sanıyorsun? Bununla dört kişilik bir ailenin bir adet ferdini aç kalmaktan kurtarabilirdim, anlıyor musun beni bebeğim?

Şu an gerçekten çok duygusalım. Hislerim çok kompleks, çok çapraşık. Birçok zaman, üzerindeki yükü bir nebze olsun kaldırabilmek için seni antivirüssüz bıraktığım için bana kırgın mısın halen? Biraz olsun beni anlamaya çalışsan. Benimkisi kısa vadede elde edeceğim performansı, uzun vadede işletim sisteminin ebesinin genital bölgesini göreceği gerçeğiyle trade off etmemden ibaret bir aksiyondu aslında. Yoksa kesinlikle yoktu sana bir kastım. Olabilir mi ki hem, sen de biliyorsun, seni bundan tam dört yıl önce doların annesinin namahrem bölgelerini henüz görmediği zamanlarda almış olduğumu.

Gün bugünmüş, bugün mutlu bir gün. Bugün en kutlu gün. Çektiğin çilelerin sona erdiği, acı hatıraların mazinin dumanlı ufuklarında kaldığı bir gün. Sana bu mektubu yazıyorum, çünkü dört yıl boyunca, istisnasız seni her elime aldığımda yapmayı düşündüğüm şey en sonunda gerçek oldu. Hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı hissini duyumsamak harika. Hadi aslanım, şimdi göreyim seni.

Reklamlar
Tagged with:

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: